Kız kardeşimi ziyarete gitmiştim, 12-15 yaşlarında ikide yeğen var. Gece yarısı biz yatmaya hazırlanırken çocukların odasında bir ağıt koptu. Küçük beyimiz MP3 dinleyerek uyurmuş ama o gece pil bitmiş, evde pil yok ve o saatte açık bir yer bulmakta hayal.
Annesi sabah alırız bu gecede böyle yat diye iknaya çalışsada olmuyor tabiki. Abisi (büyük olan) öyle bir söz ettiki her şey alt üst oldu. Önce "yeter be uyuyalım artık" diye çıkıştı, baktı olmuyor "termik santral gibi dayın var ver şarz etsin zırlayıp durma..." dediği anda benim nutkum durdu nerdeyse. Ben niye düşünemedimde o çocuk düşündü diye.
Tabi bizim ufaklık hemen pili çıkartım bana uzattı" dayıııııı" diyerek. 2-3 dakika sürmedi "dayı bakim ne kadar olmuş" diyerek pil aldı yüzünde gülücükler uçuşuyordu "iki çizgi olmuş gece yeter" deyip yatağına gitti,
O pil sabaha kadar yetti çocuğa, buda kuantum dokunuş yaşam enerjisinin nelere kadir olduğunun bir kanıtı olmuştu.
Duran